Tijdens de Paasviering in de kerk hebben Hidde, Ryan, Emma, Chiel en Joost een gedicht over een nieuw begin heel mooi voorgedragen. Hieronder het gedicht:
Het is donker, het is koud. Ik kan zo niet leven! Kijk maar eens. Het wordt weer licht. Voel de zon op je gezicht. Die gaat warmte geven.
Soms lijkt het dood, maar let op! Je ziet het nog niet goed. Het leeft en heeft een nieuw begin. En dat geeft nieuwe moed.
Het is donker, het is koud. Ik kan zo niet leven! Kijk maar eens. Het wordt weer licht. Voel de zon op je gezicht. Die gaat warmte geven.
Zie je daar die dode boom? Daar is toch geen leven? Kijk, een tak! En aan de top, zie ik al een kleine knop. die gaat bloesem geven.
Het is donker, het is koud. Ik kan zo niet leven! Kijk maar eens. Het wordt weer licht. Voel de zon op je gezicht. Die gaat warmte geven.
Kijk, die rups! die is toch dood? Ik zie nergens leven. Dat is mis. In die cocon wacht een vlinder op de zon. Maar dat duurt nog even.
Het is donker, het is koud. Ik kan zo niet leven! Kijk maar eens. Het wordt weer licht. Voel de zon op je gezicht. Die gaat warmte geven.
Maar de mensen gaan toch dood? En dan stopt het leven. 't Paasverhaal zegt jou en mij: Jezus leeft. 't Is niet voorbij. God zal leven geven.